μπλιακατα

Γειά!!!!!!!!!!!!!!!! Εδώ είμαι πάλι μοναδικέ μου αναγνώσθα, με μυγδαλές που έχουν ανθίσει, εις εμπύρετον κατάστασις και πολλά εφιδρωμένος. Η κλεισούρα μου έχει τινάξει τα πέταλα, ταλαιπωρώ και την Ειρήνη που μου στάθηκε πάρα πολύ εδώ και 5 μέρες.. Είμαι καλύτερα δόου, με λίγη τύχη την τρίτη που άρχεται η εξεταστική θα είμαι πέρδικος. Λοιπόν, άρχισε η δίκη των μπάτσων στην Άμφισσα, και πάνε να βγάλουν το παιδάκι χούλιγκαν. Μα σορι κιόλας, άιντε και να ήταν και να συμμετείχε σε επεισόδια όπως έλεγε ο εθνικός μοντελοπνίχτης αλεξέι κούγια, θα το πάνε υπογείως να βγάλουν τον μπάτσο σε αυτοάμυνα;
Πάντως μέσα σε όλες τις υπερβολές και τα πάντα όλα που άκουσα και είδα σήμερα, κατέθεσε η μάνα του παιδιού ότι αγαπούσε τους αστυνομικούς λέει. Μα ποιό παιδί 16 χρονών ΑΓΑΠΑΕΙ τους μπάτσους, μην με τρελάνετε..
Ό,τι και να είναι, είτε είχε "αποκλίνουσα συμπεριφορά" ή όχι, είτε αγαπούσε έιτε μισούσε τους μπάτσους, το παιδί το φάγανε. Και πρέπει να σαπίσουν στην φυλακή, και από κει να αρχίσει να αλλάζει επιτέλους όλο το σύστημα εκπαίδευσης και εμφύτευσης σκατών στους ειδικούς φρουρούς και τα ΜΑΤ.

ho ho fucking ho..

Πάει πέρασε και αυτό! Στον κρός που σας κάνω, δεν θέλω να ξαναφάω ποτέ στην ζωή μου! Θα γίνω και γω σαν αυτές τις μοντέλες με τα πόδια στρουθοκαμήλου που αν φάνε ένα μήλο βάζουν δαχτυλάκι να το ξεράσουν γιατί παχαίνει το γαμήδι. Δεν θέλω να ξαναφάω, γιατί σιχάθηκα όοοοοοοοοοοοολα τα καλούδια που παράγονται σε επικίνδυνα μεγάλες ποσότητες κατά την περίοδο των γιορτών, και τα οποία πρέπει να καταναλωθούν άμεσα για να μην "μείνουν" γιατί είναι αμαρτία. Θα μου πεις ρε Σέλευκος, τι τα τρως αφού δεν πρέπει;
Xa.. είσαι ύπουλος εσύ.. μου την έφερες με δόλια μέσα, ποταπέ δικηγορίσκε του ελέους.
Λοιπόν αράπη μου, άμα βλέπεις όλον τον κόσμον να καταναλώνει μελομακάρονα στουμπώνοντας τα σε όλες τις τρύπες του σώματος του, δεν έχεις και πολλές επιλογές!
Βαρέθηκα τα δώρα, για το καλό των ημερών! Και βαρέθηκα τα χαμόγελα που παγώσανε αδικαιολόγητα στα πρόσωπα των ανθρώπων, αδικαιολόγητα γιατί έξω σκάει ο μέρμυγκας, όχι μόνο ο τζίτζικας!
Έχεις δεί τους ανθρώπους στις γραμμές 1,2,3 του μετρό; Ε, μοιάζουν να συμμετέχουν ως κομπάρσοι στα γυρίσματα του "ΚΑΚΟ 2". Μηχανικά βήματα, και μπόλικη ασχήμια γεμίζει τα κλειστοφοβικά βαγόνια. Με μια βασική διαφορά σε σχέση με πέρισυ. Φέτος στο μετρό υπήρχαν παντού, μα παντού γυφτάκια με ένα τριγωνάκι να κουτσολένε τα κάλαντα. Και αυτά με τρόπο μηχανικό, ίσα ίσα να ακούγονται. Τώρα θα μου πεις και τα παιδάκια που λένε τα κάλαντα από πόρτα σε πόρτα, άμα τους δώσεις γλυκό ή καραμέλα σε φτύνουν. Λεφτά θέλουν, να εξασφαλίσουν τα τσιγάρα τους μέχρι το Πάσχα.
Και μέσα στην όλη πίεση από συναναστροφές με το σόι, ξέσπασα σε έναν καημένο πακιστανό που καθάριζε τζάμια στα φανάρια. Δεν το ήθελα, μόνο που άρχισα να καταλαβαίνω ότι πρέπει και πάλι να φύγω..

Pitsikulata!!!!!!!!!!!!!

Και το λοιπόν που λέγεις δώ μαι πάλι!! Πάλι και πάλι πριν περάσω απ τον μπακάλη λοιπόν το καταδύναμην να καταδυθώ εις αμετανόητας, ανόητας σκέψεις ινά σακατέψω τα ανακατωμένα της σήμερον τα ματωμένα χώματα! Ουφ..
Σας είχα υποσχεθεί την ιστορία του Μεταλλά! Επί της Ερμού το λοιπόνε, κόσμος και ντουνιάς πολύς, για ψώνια, μερικά άλλα ψώνια από Κωλονάκι μεριά, και σαν την μύγα μές στο τζατζίκι ένας τυπάς γύρω στα 20φεύγα, avec mama, περιδιαβαίνανε.. Τίποτε μεμπτο, τίποτε περίεργο,εξάλλου η ΜΑΜΑ και για τον μέγιστο τρομοκράτη Joe Dalton ήταν το ευαίσθητο σημείον του. Χάζευα σα χαζός λοιπόν τον τύπο η ομοιότης του οποίου με τον Slash των Τριανταφυλλόπλων ήτο εκπληκτική, και πάνω που είχα βγάλει μπίκ και μπλοκάκι να του ζητήσω αυτόγραφο, ένα ζαρωμένο χέρι, κραδαίνοντας κουλουράκι πλησίασε σε απόσταση βολής το κεφάλι του. Τούτο λοιπόν με εντυπωσίασε ταμάλα. ΜΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙ; Όπως περίμενα αγωνιωδώς να ιδώ την οργίσμένη του αντίδραση για την κίνηση της ενόχου μητρός του, ούτος ανοίγει τον στόμα του και αντί να τραγουδήσει οργισμένα το γνωστό σουξέ ΜΠΡΙΚΙ ΚΟΛΩ, έφαγε το κουλουράκι από το χέρι της μητρός του, και ΕΔΕΧΘΗ, το εν λόγω χέρι να τον σκουπίσει εκέι που το μαγουλάκι ενώνεται με τα χειλάκια, από τα τρίμματα, ενώ μασούσε με ευχαρίστηση το χειροποίητο, γλυκό κουλουράκι..



Σας αγαπώ πολύ! Τα λέμεν!

Μπε μπε!!!!!!

Και πάλι εγώ. Πάλι; ΕΓΩ!
Μουχαχαχα.. Εκς bnb ακάντεμη, ο γκαντέμης του ίνδερνε στα δίχτυα σας..
Παραμονή χριστουγέννων αύριο, και ο κίνδυνος παραμονεύει! Ο Σατανάς, με δίλιτρη μηχανή και αυξημένα τέλη κυκλοφορείας χτυπάει τέλεια. Μωρό μου ο Έρωτας είναι ψυχεδέλια! Και όλη η Αθήνα ξαφνικά γεμίζει χρώματα, πεθαμενατζίδικα μώβ του νεκρού! Οι πύλες του ανεξήγητου, προ των πυλών της Βουλής! Δικαίωμα ψήφου τώρα στους νεκροπεθαμένους, γιατί οι σκέτοι νεκροί δεν είναι αρκετά ντέθ για τα οικονομικά μας. Πρόβλημα, πρόβλημα έχουν λένε, τα νυχτερινά κέντρα, τα έπιασε η κρίση! Πνίγουν τον πόνο τους οι νονοί, δεν έχουν λαμπάδες της νύχτας να πάρουν στα πνευματικά τους παιδιά της νύχτας. Έξοδα.. Η έξοδος από την κρίση, θα είναι λαμπρή! Και στα βράχια του Τουρκικού Αιγαίου Πελάγους φιλέλληνες ποιητές θα μας γράφουν ποιήματα.
Πήρα δύο πίτες από τον Αβραάμ προχτές, στον Χολαργό. Μάλλον έχω συνηθήσει της Πατρινιές πίτες, γιατί μετά από καμμιά ώρα γέννησα τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Βιβλικό χέσιμο στο Piquet.



Φίλε αναγνώσθα έτσι έχουν τα θίνγκς προς το παρόν. Για τους μπάτσους και τον μαμάκια ροκά δεν σου είπα σήμερις, επιφυλάσσομαι..

φιλια!

Whooooooooooooooooo?

Καιιιιιιιιιι... Μπακ?

Η εκς ενιαυτού οποία προσωπικότης ποιότης λόγου κρέμας Γιώτης, εγώ δηλαδή, πήρα την απόφαση να ξαναγράψω στο τιμημένο σκορποχώρι! Κοσμοιστορικές εξελίξεις ραιτ αχέντ, γενικά η σήμερον εκ του πρωινού μπεγκίνησε περίεργα. Προσεξετο! Ξύπνησα μετά από πολλές μέρες πριν τις 10, καύλωσα τον θερμοσίφωνα και καθαρούλης καθαρούλης, θα σου βρωμήσω την ψυχή με μύχιες σκέψεις.

Η μύτη μου τρέχει λίγο, ο λαιμός καταπακωμένος με αντιλαιμικά φάρμακα, το πετιμέζι της πεθεράς μου και έναν ολ ταιμ κλάσεικ φραπέ αχτύπητο. Σαν αυτούς που τον πίνουν. Μα δεν είναι τέλειο να νιώθεις την στεγνή πικρίλα του καφέ, χωρίς τον αφρό να σου κάνει αρμένικη βίζιτα στο μουστάκι; Σήμερα, για κάποιοναν εξεπσιοναλ ρίζων, για να μη σε πρίζων δηλαδής, είμαι καλά!

Γενικά δηλαδή,ναι! Και το που λες, μου έχει έρθει η όρεξις να κάνω σταφ.. Χτές για παράδειγμα, σκεφτόμουν τις καμμένες κονβέρσες με το ζουμί, τα μπινελίκια του Μητσάκου, τα χωρίς λόγο ξενύχτια και τις βόλτες.. Πήγα την εχτέσην στα μουλτιραμς, και εκεί που χάζευα υπέπεσε το εξ εμού βλαμένο βλέμμα σε κάτι που δεν έχει καμμία σχέση με τα παραπάνω :)

Το πήρα στα χέρια μου, και το άφησα πίσω στο ράφι. Και έφυγα. ΑΜ ΦΑΚΙΝ ΣΤΡΟΝΓΚ ΜΑΝ! ΦΑΚ ΓΙΕΑ!!!!!!!!!!!

ξεύρεις, φίλτατε, ό,τι ζεις γίνεται κομμάτι σου. Everything is a skill. Ακόμα και ο τρόπος που χέζεις, είναι ικανός ή λιγότερο ικανός. Μου έχουν λείψει αυτά τα παιδιά. Με τα καλά και τα κακά τους. Άσχετο.

Λοιπόν λοιπόν.. Του ΝΤΕΙ, απλά έχω όρεξη να βγώ όκσω. Γερέβερ. Πονάει ελαφρά ο λαιμός μου, και ελπίζω να μην κόλλησα την Ειρήνη. :/

Όταν ξυπνήσει θα την πάρω να βγούμεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε..............α, ξύπνησε :)

Φιλιά, λέιτερ!!!

Εκ low yes

Απο τα χαμηλά "yes" λοιπόν στους 2 αιώνιους, και τα μπαπ μπουπ που ο είς λέει ότι είναι φάπες προς (σ)εξουσία μεριά, ενώ ο άλλος προσπαθεί να βγάλει τον ίδιο ήχο βγάζοντας τον φελλό από το μπουκάλι της σαμπάνιας ξανά και ξανά, στα υψηλά νοήματα της ερμηνείας των αποτελεσμάτων των φετινών εκλογών. Μέγιστο αφροδισιακό η εξουσία, αγαπητέ! Έτσι είναι, άλλοι Μόνικα, άλλοι χώστες ( εκ της hostess ) και λατίνοι εραστές, με πιτσιρίκες. Στα δικά μας, όταν το μανάρι της Βουλής ήταν στο 15% κυκλοφορούσε κάτι καλά κομμάτια, τώρα στο 4,6 ούτε από την νεολαία του Συλλόγου Ριζικης Αποτρίχωσης δεν θα δει φως. Καλά,ο φέρων μαύρα πώς έτζασε έτσι τους Αλέκους; Το 1.000.000 που έδωσε τελικά για προεκλογική εκστρατεία στους φτωχούς έπιασε τόπο. Επόμενη στάση : η Ντόρα να προσφέρει 10 κιλα χαβιάρι μπελούγκα στο "χαμόγελο του παιδιού", να δεί προκοπή το κόμμα της. Όλα κ όλα, σε αυτά τα θέματα μπροστάρης πρέπει να είναι ο γρουσουζόσπορος που είναι και ευαισθητοποιημένη. Φανταστείτε τον Κώστα στην μια αγκαλιά πιτόγυρα και στο άλλο ένα παιδάκι, να ποζάρει με το τόσο αντιπαθητικό αεροδυναμικό του κούτελο σε γωνία 34 μοιρών..Όχι τίποτ' άλλο. Θα ερχόταν σε απευθείας ρήξη με τον Ευρωβουλευτή Τρεμόπουλο, για τα χοιρινά που σφαγιάστηκαν για αυτην την προσφορά. Αν και πιστεύω ότι η ένσταση του θα ήταν στο αν θα πρέπει η σφραγίδα προέλευσης να αναγράφει "Μακεδονία" ή "Σκόπια".
Όλα τέλεια.. το μόνο που με τρομάζει είναι ότι με βάση τα αποτελέσματα μέχρι τώρα,γύρω στα 3.000.000 Έλληνες ψήφισαν Πα.Σο.Κ - Ν.Δ. .. Η μόνη τους ίσως δικαιολογία, είναι ότι κάτι ΚΚΕ, κάτι ΣΥΡΙΖΑ, κατι ΛΑΟΣ, κατι Οι.Κωλο.γη είναι πιο ανύπαρκτοι πολιτικά από τον ίσκιο τους..

aaaaaaaaaah

Βασικά καλησπέρα σου, μοναδικέ μου αναγνώστα. Μοναδικέ, τόσο σε είδος όσο και σε παράνοια, αρκετή για να σε κρατάει στο να διαβάζεις ΑΚΟΜΑ αυτό το blog.

Loipon,

Είμαι καλά. Χωρίς καθαρεύουσα, χωρίς φευγάτα νοήματα, χωρίς λεκτικά παιχνίδια.
Για σήμερα και μόνο.

ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ! Και ίσως αυτή είναι η αιτία που κάθε φορά που είμαι μπροστά στον υπολογιστή σκέφτομαι.. να γράψω; Τι να γράψω; Αφού ό,τι χρειάζομαι, υπάρχει..

Η νύχτα με τις μάσκες

Καλήμερα!!!

Καρναβαλιού συνέχεια, μουσικές, χοροί, καμμένοι άνθρωποι που τριγυρίζουν στους δρόμους με τελικό προορισμό εκτός από το χώμα, ένα μπαράκι να τα πιούνε το βράδυ. Το καρναβάλι είναι μαγικό, γιατί οι άνθρωποι βγάζουν τις "μάσκες" της καθημερινότητας, και φοράνε τις μάσκες του καρναβαλιού, αλλά συμπεριφέρονται σαν να είναι κάποιοι άλλοι, ενώ στην ουσία είναι για μια και μοναδική φορά ο εαυτός τους. Καταλάβατε;

Εγώ μπερδεύτικα λίγο.

Τι γίνεται όταν επιτρέψεις σε κάποιον να είναι ο εαυτός του;

Όταν, του επιτρέψεις να βγάλει την μάσκα;

Τέλοσπάντων, ο άνθρωπος είναι έξυπνος όταν ξέρει να εκμεταλλεύεται καταστάσεις και να προσαρμόζεται γρήγορα στις αλλαγές, το οποιό σημαίνει ότι πρέπει να περάσουμε καλά, άπαξ και δεν φύγαμε για Αθήνα.

Πάω μια βόλτα να δω τι παίζει έξω, και τα ξαναλέμε ;)

το ταξίδι.

Καλήν εσπέραν άρχοντες.

Σήμερα, ο υποφαινόμενος κατέληξε σε δύο vital συμπεράσματα, πολυ σημαντικά για όποιον ανθίζεται τα υψηλά νοήματα που διαβάζει εδώ.

Το λοιπόνε τσίφτη μου και καθότι η φθέρη σειετο και αήρ αέναος ψυχρός εσκέπασε υμάς με κοντομάνικα, the dreamership of the sheep ο ίδιος και μόνος έφτασα εις λοιλάδαν μεγάλην μετά αγίων, βαϊων και κλάδων υπό στόματος οδηγού λεωφορείου.

Εις κοιλάδαν ταύτην θησαυρό εγύρευα. Βελόνα χρυσή στα άχυρα η περιγραφή, παραπάνω δεν λέω γιατί τα κλόπηράιτς καραδοκούν, είμαστε και σε ηλικία καριέρας.

Βοή μεγάλη ακούστη δίς, κάλεσμα προσμονής και καρτερίας. Που είναι ο χάρτης για την κρυμμένη γή; Απόρησα, ενώ τα σημεία των καιρών δεν ήταν καλά και κυμματάκι εσηκώθη ελαφρό.

Κατα την φορά του αέρα πήγα, χωρίς σιγουριά καμμιά και η πυξίδα άχρηστη στην τσέπη μου παρέμενε. Σημάδι! Θαλάσσιο φτερωτό πλάσμα της στεριάς, τι βλέπεις; Τα μάτια μου κουράστηκαν ν' ατενίζουν το απέραντο παν.

Το θηρίο σάστισε και λόγον λάλησε άλλον. Τι είδους στεριά είναι αυτή που κυλάει, παρά το λογικό; Μήπως η θύελλα, του νοητού τη μορφή και σχήμα αλλάζει; Στο πουθενά είμαι, γιαυτό εδώ μένω.

Ζητώ, ω άφταστο ον, την δική σου βοήθεια. Μη ρωτήσεις τι, αλλά ψάχνω.

Μια ζωή.

Δύναται κανείς τα αδύνατα να ζει για να ζητεί; Είπε το όν, και συνέχισε, τα φτερά μου φτάνουν ως εδώ, και ο ίσκιος μου μικρός γίνεται και φοβάμαι, γελάω ίσως, αλλά δεν τον ξεγελάω ποτέ. Είναι εδώ.

Αν η κοιλάδα γίνει ίσκιος ίσως τότε μπορεί να υπάρχει ελπίδα, λέω με θάρρος, και η χρυσή βελόνη θα λάμψη από το δικό σου φως. Μα και αν αυτό δεν δύναται, τότε τι μένει πια;

Και το παράξενο πουλί μου είπε.. Σημασία έχει να βρείς την βελόνη, ή να ξέρεις ότι υπάρχει;

Cal ως poll, ή της;

Και καλές οι πλακίτσες και τα σοφίσματα, πάμε να πούμε και κατιτίς πιο σοβαρόν.

Στο καρναβάλι της Πάτρας λοιπόν, και δεν μιλάω για το καθημερινό καρναβάλι του Αχαϊκού Λιμένος αλλά τις καρναβαλικές εκδηλώσεις των τελευταίων ημερών. Σε μια εξ αυτών λοιπόν, πάνω στην σκηνή της πλατείας Γεωργίου χορεύανε πιτσιρίκια από διάφορες σχολές χορού της περιοχής. Από κάτω κόσμος, μανάδες, άλλα παιδιά που δεν ξέρουν να χορεύουν, παιδεραστές, μετανάστες, άκυροι. Τα κοριτσάκια που προσπαθούσαν να χορέψουν χιπχοπ επι σκηνής το λοιπόνε κατεβαίνουν, πέσανε πάνω τους οι γονείς με τα μπουφάν ( κλασσικές ελληνίδες μανάδες ) και τα έκρυψαν εκ παντός πονηρού οφθαλμού. Σειρά είχανε στην σκηνή κάτι κοπελιές χριστός και παναγία, που χορεύανε κάτι σε τσιφτετέλι. Εμείς φυσικά από κάτω να έχουμε χαζέψει στην σκηνή, δυστυχώς όμως και επειδή κάποια στιγμή όλα τα ωραία πράγματα έχουν και τέλος, και τελειώνουν και προτού τα χορτάσεις, τελειώνουν αυτές ( το νούμερο ) και φεύγουν. Σε αυτήν την φάση μας σκάει την ατάκα του ο αρχικλόουν του σόου, λέει στο κοινό "Και να σκεφτείτε ότι κάποιοι έχουν αντίρρηση να μπεί η Τουρκία στην Ε.Ε"

ακριβώς έτσι ρε.

Αύριο φεύγω για ΤΑΞΙΔΙ. Αθήνα. Και ΔΕΝ ΞΕΡΩ.

Μήπως θα έπρεπε να ξέρω για να έχει νόημα το ταξίδι;

Αν αγαπάς..

Shakespeare: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Αν κάποτε γυρίσει, είναι δικός σου. Αν όχι, πάρε δηλητήριο και αυτοκτόνησε για χάρη του.
Αισιόδοξος: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Μην ανησυχείς, θα ξαναγυρίσει.
Καχύποπτος: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Άν γυρίσει, ρώτησέ τον που πήγε.
Ανυπόμονος: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Αν δεν γυρίσει γρήγορα, ξέχασέ τον.
Υπομονετικός: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Αν δεν γυρίσει, περίμενε μέχρι να το κάνει.
Παιχνιδιάρης: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... *Αν γυρίσει και εάν τον αγαπάς ακόμη, άστον πάλι να φύγει. Επαναλάβετε*
Προγραμματιστής C++ : if(you-love(m_she)) m_she.free() if(m_she == NULL) m_she= new CShe;
Δικηγόρος: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Το άρθρο 1α της Παραγράφου 13α-1 της δεύτερης τροπολογίας περί συζύγων, του Αστικού Δικαίου δηλώνει ξεκάθαρα οτι....
Bill Gates: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Αν γυρίσει, μπορείς να τον χρεώσεις με τα έξοδα επανεγκατάστασης άλλα και να τον προειδοποιήσεις οτι σύντομα θα πρέπει να υποστεί και κάποιες αναβαθμίσεις.
Βιολόγος: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... ...θα εξελιχθεί.
Στατιστικολόγος: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Αν σε αγαπάει, η πιθανότητα να γυρίσει είναι μεγάλη. Αν όχι, η κατανομή Weibull και η σχέση σου ήταν αβέβαιη έτσι κι αλλιώς.
Πωλητής: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Αν κάποτε γυρίσει... Σύμφωνοι. Αν όχι, δεν πειράζει. Επόμενοοος.
Σβαρτζενέγκερ: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... ΗΕ 'LL BE BACK!
Ασφαλιστής: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Αν κάποτε γυρίσει, υπόγραψε συμβόλαιο μαζί του. Αν δεν γυρίσει, συνέχισε να τον ακολουθείς και μην εγκαταλείψεις ποτέ!
Φυσικός: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Αν κάποτε γυρίσει, είναι εξαιτίας της έλξης. Αν όχι η τριβή είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη ή η σύγκρουση κατά την επιστροφή ήταν ελαστική.
Μαθηματικός: Αν αγαπάς κάποιον, Άστον να φύγει... Αν κάποτε γυρίσει, 1 + 1 = 2 (αξιωματικά) Αν όχι, Y = 2X - log(0.46Y^2 + (cos(52/34X)) x 5Y^(-0.5)c) Όπου c είναι μια σταθερά που τείνει στο άπειρο.
Λογικά...: Αν αγαπάς κάποιον ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ;;; ΑΝΟΗΤΕ!!!

Campaign

Μέσω αυτής της στήλης θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι ξεκινάω προεκλογική εκστρατεία για ανεξάρτητος βουλευτής στην Ά Αθηνών, σαν μοναδικός εκπρόσωπος των GAMERS της Ελλάδας.

Αγωνίζομαι για :

Επίδομα gaming
Μειωμένες ώρες εργασίας στους gamers
Ίδρυση σχολών παιχνιδιών στρατηγικής και ρόλων αναγνωρισμένων από το κράτος.
Internet cafes μέσα στα σχολεία.

Θα συνδέσω όλα τα έδρανα λανάκι και θα μάθω τον Υπουργό Εξωτερικών Warcraft και Counterstrike.

Θα ενισχύσω το farming, μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαικής Οικονομίας.

Αυτά για την ώρα.

Stayrwste me stayrwste me.

:))

I'm just the pieces of the man I used to be
Too many bitter tears are raining down on me
I'm far away from home
And I've been facing this alone for much too long

Io sento che qualcuno non mi ha detto mai
su come poi si riesce a vivere così
nella mente mia confusa guardo indietro per capire dove sbagliai

Too much love will kill you
If you can't make up your mind
Torn between the lover and the love you leave
behind
You're headed for disaster 'cos you never read
the signs
Too much love will kill you, everytime
Son solo l'ombra di quell'uomo che ero io
e sembra che non trovo un'latra via per te
io a te portavo il sole adesso quel che faccio butto giù

How would it be if you were standing in my shoes
Can't you see that it's impossible to choose
No there's no making sense of it
Every way I go I have to lose
Troppo amor ti uccide ma nessuno amore no
ma la forza che tu hai dentro che ti fa gridar ancor
di dolore impazzirai sei la vittima e lo sai
Troppo amor ti uccide la tua vita è una bugia

Yes, too much love will kill you
And you won't understand why

You'd give your life you'd sell your soul
But here it comes again
Too much love will kill you
In the end... In the end
In the end... In the end

Κάλε

Καλή σας μέρα παίδες.

Καλή, τώρα μέρα είναι, νύχτα είναι, θα δείξει..
Στο alter μιλάει για λιτότητες, για σκληρή οικονομική πολιτική, και το αιρ κοντίτιον από πάνω στους 25 βαθμούς παρηγορεί υπομονετικά τα παγωμένα μου δάχτυλα.

Ναι, γύρισα Πάτρα.

Ναι, είμαι πάλι στο ίντερνετ.

Ναί, το βράδυ θα βγώ έξω.

Ναί, ο δεύτερος γύρος της εξεταστικής άρχισε. Την Τετάρτη δίνω γερά μαθήματα.

ΌΧΙ, δεν χαίρομαι που είμαι Πάτρα.

ΔΕΝ με νοιάζει τι ψωμί δεν με νοιάζει τι τυρί, αρκεί το παριζάκι μου να είναι Υφαντής.

Το σάντουιτς δεν έχει μαγιονέζα.

Έχω έναν κάλο στον εγκέφαλο, και δεν υπάρχει τίποτε άλλο πιο ενοχλητικό. Φακ, ίσως, δεν ξέρω λέω τώρα, να τα έκανα όντως σκατά.

Του εν, τι τ' u ?

Ε ναι λοιπόν ομολογώ.

Αμάρτησα.

Παράτησα το blog για πολλές πολλές μέρες, βγήκα από το πρόγραμμά μου γενικά. Όχι, δεν υφίσταται η ( κατά τα άλλα καλή ) δικαιολογία της εξεταστικής. Απλά.. βαριόμουν να γράψω. Μπροστά στον υπολογιστή, με το msn ανοιχτό, με την σούμα της ημέρας να τρέχει στο μυαλό μου αλλά με μια υπέρτατη ανάγκη απλά να περάσω λίγη ώρα χωρίς να σκέφτομαι, πριν πάω για ύπνο. Να κάψω λίγα κύτταρα βλέποντας λιακόπουλο, τόσο απλά..

Γιατί λοιπόν σήμερα, σηκώθηκα από καρέκλες, ντιβάνια, κρεβάτια, πολυθρόνες, καναπέδες, και θυμήθηκα την ύπαρξη αυτού του blog;

Σήμερα αφήνω πίσω μου το έτος του black jack , και μπαίνω στα 22. Όσο μελοδραματικό και αν διαβάζεται το παραπάνω, είναι αυτό που συμβαίνει. Ο απολογισμός ήταν σχετικά καλός, με δεδομένο ότι στα 21 άρχισα να παίρνω πάλι πίσω την ζωή μου, χωρίς να πετάω τελείως την παλιά.

Και νομίζω ότι τελικά βγαίνει ένα συμπέρασμα. Αν πετάς, δεν πετάς τίποτα.

Λοιπόν σήμερα δεν θα μιλήσω για καθημερινότητα, άτιμη (κενο)νια, και τα τοιαύτα.
Αυτή τη φορά, νιώθω ότι μεγάλωσα. Και ναι μεγάλωσα πολύ μέσα σε ένα χρόνο. Νομίζω.
Ανακάλυψα μερικές πτυχές του εαυτού μου που δεν ήξερα ότι υπάρχουν, κατάλαβα ότι όλα στην θεωρία είναι γαμάτα, αλλά στην πράξη γάματα, ότι μιλώ για θαύματα και περιμένω δράματα που στην καρδιά αφήνουν τραύματα και πάει λέγοντας.

Πάλι ξεφύγαμε το στιχουργικό μου στοιχείο μέσα.

Η φάση είναι, ότι στα 22 μου, νιώθω πιο σίγουρος αλλά και πιο μπερδεμένος από ποτέ.

911-666

Allright here we go again :p

Αν και οι στιγμές είναι ιερές, στην τιβί έχει ένα Φονικό όπλο, δε θυμάμαι ποιό από τα 1154334 είναι, πάντως γουστάρω. Αυτό και την μεγάλη των μπάτσων σχολή, είναι φοβερές αμερικανιές που με έχουν σημαδέψει! Και ίσως οι μόνες..

Αμερικανιών συνέχεια, ορκίστηκε ο Πρόεδρος, έβγαλε λόγο, χόρεψε, αλλά αλλαγές πιστεύω ότι δεν θα δούμε. Το βασικό μου ερώτημα είναι : Θα ζήσει;
Ο κόσμος περιμένει έναν σωτήρα, πιστεύω μέσα στο επόμενο δίμηνο θα ξενερώσουν πολλοί..

Καληνύχτα, μισό πόστ κάναμε και πάλι, ας όψονται ανώτερες δυνάμεις.

Φωτεινούλα - Σκοτεινούλα, the comeback

Καλώς με δεχτήκατε και σήμερα. Τελευταία έχω γίνει ακριβοθώρητος οφείλω να ομολογήσω.

"Κάποιοι άνθρωποι μας κρατάνε κάτω σαν βαρίδια, και δεν μας αφήνουν να πετάξουμε", είπε ο Λάκης ο Γλυκούλης και έχει απόλυτο δίκιο. Είναι μερικοί άνθρωποι..

"Μην συναναστρέφεσαι με τα σκατά ρε μαλάκα", λέει το μέγα λαμόγιο το αφεντικό, στον Ερρίκο Λίτση στην "Ψυχή στο στόμα". Άλλο αν στην προκειμένη το σκατό είναι ο ίδιος, πάντως λέει το ίδιο ακριβώς πράγμα με τον Λάκη. Να γράφεις στα αρχίδια σου δηλαδή, ό,τι και όποιον σε κρατάει πίσω. Συνειδητά μιλάμε, έτσι;

Γιατί γενικεύοντας το πόσες μανάδες με τα "μη" και τα "όχι" και τα "πρόσεχε" τους, έχουν βγάλει έξω παιδιά που φοβούνται να πατήσουν στα δικά τους πόδια; Αυτό γίνεται υποσυνείδητα όμως και αποτελεί κατά βάση ελληνικό φαινόμενο. Τέλοσπάντων!

Ελ-εύθερος αφέθηκε ο εφοπλιστής, ευχαρίστησε τους δημοσιογράφους, τον αρχιεπίσκοπο, χάπι έντ γενικότερα. 35 εκατομμύρια έδωσε λέει στους απαγωγείς. Δεν νομίζω να υπέστη σοβαρό πλήγμα η περιουσία του. Ωραία, τώρα θέλω να δω την φορολογική του δήλωση, είμαι σίγουρος ότι 35 εκατομμύρια ευρώ δεν έχει δηλώσει συνολικά μέχρι τώρα.. χαχα!

Αυτά τα φοβερά και τρομερά δεν με απασχολούν τις τελευταίες μέρες, ώς την επόμενη φόρα, αύριο πρώτα ο ιστός, έχετε γειά :)

a'la γαρ' & UFO γεμάτοι ( Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2008 )

Μια Heineken και 2 πίτες μετά..

Ειδήσεις σε 1` από τον Φώτη 100,4 κιλά :

Νικηφόρα επέστρεψαν στις βάσεις τους από την 3ήμερη εκδρομή τους στο Μαίναλο οι αγωνιστές του Κ.Κ.Ε και της Κ.Ν.Ε Πατρών, όπου είχαν την ευκαιρία εκτός των άλλων, να ρίξουν μια μοναχικά μαζικότατη διαδηλωση στην Μεγαλόπολη, η οποία λόγω του επιβαρυμένου προγράμματος εκδηλώσεων ξεκίνησε μια ώρα αργότερα από την προκαθορισμένη ώρα.
Ένταση προκλήθηκε, όταν μέλος της Κ.Ν.Ε επιχείρησε να κολλήσει ψήφισμα της Πανσπουδαστικής σε μελίσσι, με το οποίο η συνδικαλιστική παράταξη του Κ.Κ.Ε στην Ανώτατη Εκπαίδευση καταδικάζει τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των εργατριών μελισσών. Στο εν λόγω ψήφισμα, μεταξύ άλλων η Πανσπουδαστική καταδικάζει την βασίλισσα γιατι " θεωρούμε απαράδεκτο η εργάτρια μέλισσα να δουλεύει 15 ώρες την ημέρα για ένα πιάτο φαϊ και χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να μην απολαμβάνει ούτε στο ελάχιστο το αποτέλεσμα της εργασίας της, την στιγμή που η Βασίλισσα ζει μια dolce vita παρέα με τους ελάχιστους εκλεκτούς της πλουτοκρατίας της.", προτείνοντας μάλιστα συμβολική μονοήμερη κατάληψη Πανεπιστημίου και Τ.Ε.Ι θέλοντας να δείξουν ότι δεν αστειεύονται.
Οι μέλισσες, ή μάλλον τα δικά τους συνδικαλιστικά όργανα που δεν πρόσκεινται στο Κ.Κ.Ε είχαν όπως αποδείχτηκε αντίθετη άποψη, και επιτέθηκαν στον φοιτητή κάνοντας τον "γλυκύ βραστό και ψηλοκρεμαστό" από τις φουσκάλες. Το μήνυμα των μελισσών πέρασε στους υπόλοιπους, οι οποίοι είπαν 2 φορές "Εμπρός ,λαέ, μην σκύβεις το κεφάλι. Τώρα με το Π.Α.Με. αντίσταση και πάλη" σε ένδειξη διαμαρτυρίας και αποχώρησαν.

Εσύ ( Σάββατο, 5 Ιουλίου 2008 )

Μπροστά ο γκρεμός, αυτό που είναι πίσω δεν υπάρχει. Το ξέρεις. Σε ενδιαφέρει ο γκρεμός. Το άγνωστο. Η πτώση στην άβυσσο ή ο αόρατος διάδρομος που θα εμφανιστεί σαν από θαύμα, ή και όχι, κάτω από το τρεμάμενο "βήμα της πίστης". Ο Ιντιάνα Jones έγινε χωρίς να το θέλει, αλληγορικός. Ή μήπως ο άνθρωπος, έχει την τάση να διαμορφώνει τις έννοιες και τα μηνύματα με βάση τα προσωπικά του βιώματα; Τελικά, ο άνθρωπος παραδέχεται ως ωραίο μόνο ότι του θυμίζει κάτι δικό του. Για τον ίδιο λόγο που μας γοητεύει το άγνωστο. Είναι η κρυφή επιθυμία να ανακαλύψουμε το άγνωστο μέσα μας. Είναι το Βήμα μέσα στο άγνωστο που αν δεν το κάνεις θα συνεχίσει να σε γοητεύει, αλλά πρέπει να ξέρεις ότι το άγνωστο δεν τελειώνει ποτέ. Και όσο περπατάς στην αόρατη στενή γέφυρα μέσα στο άγνωστο, τόσο θα αρχίσεις να γοητεύεις ΕΣΥ, όσους μένουν πίσω. Η αόρατη γέφυρα είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Πόσο μακρυά μπορείς να φτάσεις; Είμαι εδώ.. στην άλλη άκρη με περιμένω. Ελπίζω μόνο, να μην είναι πολύ αργά..

Evil under the cheese. ( Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2008 )

Χτές το βράδυ είδα ένα όνειρο. Ήταν λέει, ανορεξικός ο Άγγελος και τον πιέζαμε να φάει.

Έτσι πήγα στο νετ καφέ που δουλεύει, ενώ ένα κακό προαίσθημα και μια τάση για εμετό με είχε κατακλύσει.. Πάνω στον πάγκο, βρήκα μια πίτσα, σχεδόν απείραχτη.. τα κομμάτια που έλειπαν τα είχαν βουτίξει κάτι πιτσιρίκια που παίζουν Lineage. Θεέ μου, δώσε μου δύναμη, είπα, και σιγοψιθύρισα την αρχαία μυστική προσευχή των pizza-lovers, που την γράψανε κάτι Ιταλοί μοναχοί το 1761.

"Πίτσα ημών, η εν της Ραβέννα, αγιασθήτω το μπέικον σου, ελθέτω η παραγγελία σου, φουσκωθέτω η ζύμην σου, ως εν το ζαμπόν και το τυρί. Την σάλτσα ημών την επιούσιαν, δος ημιν σήμερον, και άφες υμίν τα χρωστούμενα ημών, ώς και ημεις αφίεμεν τους πονοκοίλους ημών, και μη εισενέγκεις ημάς εις τυρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του λιπαρού." .. ήταν τα μαγικά λόγια. Στράφηκα στον Άγγελο. Είναι αλήθεια λοιπόν.. Κάνεις δίαιτα.. μας εγκαταλείπεις? Φάε, σε παρακαλώ! Έλα..

- Όχι! Δεν θέλω να φάω ποτέ ξανά!
Η αδιαλλαξία του μου έδωσε στα νεύρα.

-ΦΑΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ, του λέω. ΦΑΕ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΣΤΗΝ ΤΡΪΨΩ ΣΤΗ ΜΟΥΡΗ!
-Δεν θέλω ρε.. σου είπα.. δεν πεινάω.. δεν έχω όρεξη.. ποτέ ξανά..
Με μια γρήγορη κίνηση τον αρπάζω και τον ακινητοποιώ, όπως κάνουμε με τους σκύλους που πρέπει να τους ταίσουμε χάπια, the hard way.

ΤΗΝ ΜΠΟΥΚΙΑ Η ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΔΙΑΛΕΞΕ!
- Εμένα με ρωτάει κανεις;
Η ΠΙΤΣΑ ΜΙΛΑΕΙ!
- Ναι, δεν έχεις ξαναδεί πίτσα να μιλάει. Κρυώνω ρε μαλάκες, τι θα γίνει, μια ώρα μέσα έξω στο κουτί. Το ξέρετε ότι μου δημιουργείτε κόμπλεξ;
Λυπάμαι πολύ, της είπα. Ο Άγγελος, δεν θέλει με κανένα τρόπο να σε γευτεί.
- Γιατί δεν με δοκιμάζεις εσύ;
Ο πειρασμός ήταν μεγάλος..

Αλλά όχι.. κάτι μέσα μου έλεγε όχι. Η πίτσα άρχισε να αλλάζει χρώμα από το κακό της..
- Φάε με! Φάε με! Έχω μπέικον και μανιτάρια! Γιαμμμμμμμμ....
Όχι! Δεν μπορώ.. Είσαι του Άγγελου..
- Έλα.. καυτερή σάλτσααααααααααααααααααα...

ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ! ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΦΑΩ! ΠΟΤΕ ΤΩΝ ΠΟΤΩΝ.
...
χα.. δεν έχεις τίποτα να πεις ε; Σε έλιωσα, διαβολική πίτσα, εέε;
Ναι,έ;
Σοβαρά τώρα;

Ωραία.. υποθέτω λοιπόν ότι αφού σε έλιωσα, μπορώ και να σε πιώ..