Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008

μή, τέρας!

Δεν αντέχω άλλο..

Η παράσταση πάει καλά, είχαμε κόσμο και σήμερα του Αγ. Νικολάου, σαν χτές δηλαδή, καμμιά 200άρα + άτομα. Μια έμεινε ακόμα, τελειώνουμε. Άιντε επιτέλους να κάνουμε και κάτι άλλο στη ζωή μας. Σοβαρά, υπάρχουν τόσα που μείναν πίσω..

Με την ευκαρία ανέβηκε η μάνα μου και ο πατέρας μου να με δούνε. Να ναι καλά οι άνθρωποι, η μάνα μου όμως φρόντισε να μου κάνει τα νεύρα κορδέλες και πάλι. Η συγκατοίκηση μαζί της είναι αδύνατη, πόσο μάλλον σε 30τμ. ...
Τσακωθήκαμε 2 φορές σήμερα, μια πριν και μια μετά την παράσταση.

Οι λόγοι ;

Κοίτα να δεις, είμαι άνθρωπος που θεωρώ το σπίτι μου άβατο, δεν επιτρέπω καμμία επέμβαση / παρέμβαση στο χώρο μου με οποιονδήποτε τρόπο. Χωρίς την έγκρισή μου φυσικά. Δεν ξέρω πώς ακούγεται αυτό, ούτε και με ενδιαφέρει. Το πώς ζω και τι κάνω είναι δικός μου λογαριασμός, από την στιγμή που ό,τι σκατά κατάφερα τα έκανα μόνος μου, και όταν ήμουν σα γαμώ το χριστό μου και τώρα που αρχίζω να είμαι φυσιολογικός άνθρωπος. Που πιστεύω ακράδαντα ότι αν ζούσα ακόμα ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ, τώρα θα ήμουν χειρότερα σε όλους τους τομείς. Με την μόνη διαφορά ότι ΙΣΩΣ ήμουν σε καλύτερο στάδιο στην σχολή μου.

Έτσι λοιπόν όταν η μάνα μου πήγε και ψώνισε σήμερα ενώ κοιμόμουν, και με πήρε τηλέφωνο από το δρόμο για να μου πει ότι θα φέρουν τα πράγματα, μου γύρισε το μάτι.
Της είπα, φυσικά, τα κλασσικά, "σου έχω πεί τόσες χιλιάδες φορές γαμώτο, να μην ψωνίζεις, εγώ δεν ψωνίζω, ό,τι χρειάζομαι πάω και το παίρνω", ήρθε σπίτι, δεν της μίλησα για το θέμα, απλά καθόμουν στο pc αλλά όχι.. έπρεπε να το αναλύσουμε!

Φυσικά!

Τσακωθήκαμε για μία ακόμα γαμημένη φορά, με τις ίδιες γαμημένες ατάκες και από τα δύο στρατόπεδα, εγώ συνέχιζα να παίζω WoW για να ηρεμήσω, έφαγα, έχεσα 4 φορές γιατί κρύωσα και έφυγα - επιτέλους ελεύθερος - για το ΤΕΙ, κατά τις 5.

Τα της παράστασης άστα. Χάσαμε ατάκες ΚΑΙ σήμερα, έπαιξε πολύς αυτοσχεδιασμός κάτι που δεν άρεσε στην Κωσταντίνα και μας τα έψαλε, και σπάστηκα πολύ γιατί σε όλες τις περιπτώσεις εκτός από μια που έχει δίκιο, αυτοσχεδιάζαμε επειδή ξεχνούσαμε. Δηλαδή δεν μου αρέσει όλη αυτή η φάση του χωσίματος στα αποδυτήρια. Σταρχίδια μου όμως, μια παράσταση έμεινε και μετά χαλαρά, ρόλο δεν ξαναπαίρνω. Πάντως, στους αποκάτω άρεσε και πάλι, και ανησυχώ..

Γύρισα σπίτι σα μαστούρης, κάθε φορά μου βγαίνει όλη η ενέργεια πάνω στη σκηνή και μετά δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου, με τριγυρίζει και κάτι σήμερα και ήμουν αλοιφή.
Δεν βγήκα με τα παιδιά της ομάδας ούτε πήγα - φυσικά - στο xp.. αντ' αυτού έκατσα μέσα για να χαλαρώσω. Τι το ήθελα;

Άρχισε να ρωτάει η μάνα μου τι έχω, τίποτα μάνα είμαι κουρασμένος, από πότε,χτές ήσουν μια χαρά, και χτές κουρασμένος ήμουν αλλά όχι έτσι, πόσο καιρό το έχεις αυτό, κάτσε να σου φτιάξω κάτι, άστο , φάε ένα πορτοκάλι πιές μια ασπιρίνη και ξάπλωσε , αγριοκοιτάω , κάθομαι στον υπολογιστή και ξαπλώνω στην καρέκλα, άρχισε πάλι τις ερωτήσεις, της έδωσα απαντήσεις προφανώς μη ικανοποιητικές ( είμαι απλά κουρασμένος ) άρχισε να τσιρίζει γιατί την αποκλείω και δεν την αφήνω να με βοηθήσει, λίγη γαμημένη ηρεμία θέλω και να μην φωνάζεις 12 το βράδυ, γίνεται;

Ειλικρινά, εκείνη την στιγμή ήθελα να σηκωθώ και να αρχίσω να σπάω ότι έβρισκα μπροστά μου μέσα στο σπίτι. Τηλεόραση, πισί, τα πάντα, να γίνουμε κώλος και να βγει η γειτόνισσα να φωνάζει ΣΣΣΣΣ πάλι, καλή μαλάκω. Φυσικά, για μια ακόμη φορά το σενάριο έμεινε στην φαντασία μου, και έτσι ξέσπασα. Εσωτερικά.

Πού θα πάει, αύριο φεύγει για Αθήνα.

Άιντε, φεύγει και η παράσταση.

Άιντε να φύγω και γώ.

Που σκατά να πάω;
Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι σε ένα χρόνο θα είμαι πάλι 120 κιλά, με μακρύ μαλλί και προβλήματα επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Σίγουρα δε θα το αφήσω να γίνει, απλά αυτή τη στιγμή θέλω να χαθώ και πάλι..

Δεν ξέρω γιατί σκέφτομαι έτσι σήμερα, ίσως φταίει που η μάνα μου βρίσκεται 50 εκατοστά από δω που κάθομαι και διαβάζει εφημερίδα.



(Roger Waters)
Mother do you think they'll drop the bomb?
Mother do you think they'll like this song?
Mother do you think they'll try to break my balls?
Ooooo Mother should I build the wall?
Mother should I run for president?
Mother should I trust the government?
Mother will they put me in the firing line?
Ooooo Is it just a waste of time?
[alternate: Ooooo Mother am I really dying?]
(David Gilmour)
Hush now baby, baby, don't you cry.
Mother's gonna make all your nightmares come true.
Mother's gonna put all her fears into you.
Mother's gonna keep you right here under her wing.
She won't let you fly, but she might let you sing.
Mama's gonna keep baby cozy and warm.
Ooooh babe ooooh babe oooooh babe,
Of course mama's gonna help build the wall.
(Roger Waters)
Mother do you think she's good enough -- for me?
Mother do you think she's dangerous -- to me?
Mother will she tear your little boy apart?
Ooooo Mother will she break my heart?
(David Gilmour)
Hush now baby, baby don't you cry.
Mama's gonna check out all your girlfriends for you.
Mama won't let anyone dirty get through.
Mama's gonna wait up until you get in.
Mama will always find out where you've been.
Mama's gonna keep baby healthy and clean.
Ooooh babe oooh babe oooh babe,
You'll always be baby to me.
(Roger Waters)
Mother, did it need to be so high?

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2008

apo pili koro

Ο καιρός γαρ εγγύς.

και όσο ο καιρός εγκίζει, τόσο μας αγγίζει και το άγχος. Το οποίο κατά κύριο λόγο βγαίνει με ξεσπάσματα και νεύρα, κάτι που δεν μαρέσει καθόλου.

Δεν περίμενα να λέω κάθε φορά, άντε να τελειώσει η παράσταση να τελειώνουμε..
πράγμα, που το οδήγησαν εκεί ορισμένες συμπεριφορές και καταστάσεις. Και δεν είναι όλοι οι άνθρωποι οι ίδιοι, και υπάρχουν διαφορετικές οπτικές. Όταν όμως δεν μπορείς να δεχτείς ότι ο άλλος είναι αλλού, τότε υπάρχει πρόβλημα. Αν το βλέπεις δηλαδή, αλλά δε σε νοιάζει, γιατί πιστεύεις δογματικά ότι εσύ είσαι ο σωστός, για τον χψζ λόγο.

Έχει χαθεί ο ερασιτεχνισμός, όχι στην έννοια της λέξης, αλλά στην ουσία της.

Αι να τελειώνουμε.