Pitsikulata!!!!!!!!!!!!!

Και το λοιπόν που λέγεις δώ μαι πάλι!! Πάλι και πάλι πριν περάσω απ τον μπακάλη λοιπόν το καταδύναμην να καταδυθώ εις αμετανόητας, ανόητας σκέψεις ινά σακατέψω τα ανακατωμένα της σήμερον τα ματωμένα χώματα! Ουφ..
Σας είχα υποσχεθεί την ιστορία του Μεταλλά! Επί της Ερμού το λοιπόνε, κόσμος και ντουνιάς πολύς, για ψώνια, μερικά άλλα ψώνια από Κωλονάκι μεριά, και σαν την μύγα μές στο τζατζίκι ένας τυπάς γύρω στα 20φεύγα, avec mama, περιδιαβαίνανε.. Τίποτε μεμπτο, τίποτε περίεργο,εξάλλου η ΜΑΜΑ και για τον μέγιστο τρομοκράτη Joe Dalton ήταν το ευαίσθητο σημείον του. Χάζευα σα χαζός λοιπόν τον τύπο η ομοιότης του οποίου με τον Slash των Τριανταφυλλόπλων ήτο εκπληκτική, και πάνω που είχα βγάλει μπίκ και μπλοκάκι να του ζητήσω αυτόγραφο, ένα ζαρωμένο χέρι, κραδαίνοντας κουλουράκι πλησίασε σε απόσταση βολής το κεφάλι του. Τούτο λοιπόν με εντυπωσίασε ταμάλα. ΜΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙ; Όπως περίμενα αγωνιωδώς να ιδώ την οργίσμένη του αντίδραση για την κίνηση της ενόχου μητρός του, ούτος ανοίγει τον στόμα του και αντί να τραγουδήσει οργισμένα το γνωστό σουξέ ΜΠΡΙΚΙ ΚΟΛΩ, έφαγε το κουλουράκι από το χέρι της μητρός του, και ΕΔΕΧΘΗ, το εν λόγω χέρι να τον σκουπίσει εκέι που το μαγουλάκι ενώνεται με τα χειλάκια, από τα τρίμματα, ενώ μασούσε με ευχαρίστηση το χειροποίητο, γλυκό κουλουράκι..



Σας αγαπώ πολύ! Τα λέμεν!

Μπε μπε!!!!!!

Και πάλι εγώ. Πάλι; ΕΓΩ!
Μουχαχαχα.. Εκς bnb ακάντεμη, ο γκαντέμης του ίνδερνε στα δίχτυα σας..
Παραμονή χριστουγέννων αύριο, και ο κίνδυνος παραμονεύει! Ο Σατανάς, με δίλιτρη μηχανή και αυξημένα τέλη κυκλοφορείας χτυπάει τέλεια. Μωρό μου ο Έρωτας είναι ψυχεδέλια! Και όλη η Αθήνα ξαφνικά γεμίζει χρώματα, πεθαμενατζίδικα μώβ του νεκρού! Οι πύλες του ανεξήγητου, προ των πυλών της Βουλής! Δικαίωμα ψήφου τώρα στους νεκροπεθαμένους, γιατί οι σκέτοι νεκροί δεν είναι αρκετά ντέθ για τα οικονομικά μας. Πρόβλημα, πρόβλημα έχουν λένε, τα νυχτερινά κέντρα, τα έπιασε η κρίση! Πνίγουν τον πόνο τους οι νονοί, δεν έχουν λαμπάδες της νύχτας να πάρουν στα πνευματικά τους παιδιά της νύχτας. Έξοδα.. Η έξοδος από την κρίση, θα είναι λαμπρή! Και στα βράχια του Τουρκικού Αιγαίου Πελάγους φιλέλληνες ποιητές θα μας γράφουν ποιήματα.
Πήρα δύο πίτες από τον Αβραάμ προχτές, στον Χολαργό. Μάλλον έχω συνηθήσει της Πατρινιές πίτες, γιατί μετά από καμμιά ώρα γέννησα τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Βιβλικό χέσιμο στο Piquet.



Φίλε αναγνώσθα έτσι έχουν τα θίνγκς προς το παρόν. Για τους μπάτσους και τον μαμάκια ροκά δεν σου είπα σήμερις, επιφυλάσσομαι..

φιλια!

Whooooooooooooooooo?

Καιιιιιιιιιι... Μπακ?

Η εκς ενιαυτού οποία προσωπικότης ποιότης λόγου κρέμας Γιώτης, εγώ δηλαδή, πήρα την απόφαση να ξαναγράψω στο τιμημένο σκορποχώρι! Κοσμοιστορικές εξελίξεις ραιτ αχέντ, γενικά η σήμερον εκ του πρωινού μπεγκίνησε περίεργα. Προσεξετο! Ξύπνησα μετά από πολλές μέρες πριν τις 10, καύλωσα τον θερμοσίφωνα και καθαρούλης καθαρούλης, θα σου βρωμήσω την ψυχή με μύχιες σκέψεις.

Η μύτη μου τρέχει λίγο, ο λαιμός καταπακωμένος με αντιλαιμικά φάρμακα, το πετιμέζι της πεθεράς μου και έναν ολ ταιμ κλάσεικ φραπέ αχτύπητο. Σαν αυτούς που τον πίνουν. Μα δεν είναι τέλειο να νιώθεις την στεγνή πικρίλα του καφέ, χωρίς τον αφρό να σου κάνει αρμένικη βίζιτα στο μουστάκι; Σήμερα, για κάποιοναν εξεπσιοναλ ρίζων, για να μη σε πρίζων δηλαδής, είμαι καλά!

Γενικά δηλαδή,ναι! Και το που λες, μου έχει έρθει η όρεξις να κάνω σταφ.. Χτές για παράδειγμα, σκεφτόμουν τις καμμένες κονβέρσες με το ζουμί, τα μπινελίκια του Μητσάκου, τα χωρίς λόγο ξενύχτια και τις βόλτες.. Πήγα την εχτέσην στα μουλτιραμς, και εκεί που χάζευα υπέπεσε το εξ εμού βλαμένο βλέμμα σε κάτι που δεν έχει καμμία σχέση με τα παραπάνω :)

Το πήρα στα χέρια μου, και το άφησα πίσω στο ράφι. Και έφυγα. ΑΜ ΦΑΚΙΝ ΣΤΡΟΝΓΚ ΜΑΝ! ΦΑΚ ΓΙΕΑ!!!!!!!!!!!

ξεύρεις, φίλτατε, ό,τι ζεις γίνεται κομμάτι σου. Everything is a skill. Ακόμα και ο τρόπος που χέζεις, είναι ικανός ή λιγότερο ικανός. Μου έχουν λείψει αυτά τα παιδιά. Με τα καλά και τα κακά τους. Άσχετο.

Λοιπόν λοιπόν.. Του ΝΤΕΙ, απλά έχω όρεξη να βγώ όκσω. Γερέβερ. Πονάει ελαφρά ο λαιμός μου, και ελπίζω να μην κόλλησα την Ειρήνη. :/

Όταν ξυπνήσει θα την πάρω να βγούμεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε..............α, ξύπνησε :)

Φιλιά, λέιτερ!!!

Εκ low yes

Απο τα χαμηλά "yes" λοιπόν στους 2 αιώνιους, και τα μπαπ μπουπ που ο είς λέει ότι είναι φάπες προς (σ)εξουσία μεριά, ενώ ο άλλος προσπαθεί να βγάλει τον ίδιο ήχο βγάζοντας τον φελλό από το μπουκάλι της σαμπάνιας ξανά και ξανά, στα υψηλά νοήματα της ερμηνείας των αποτελεσμάτων των φετινών εκλογών. Μέγιστο αφροδισιακό η εξουσία, αγαπητέ! Έτσι είναι, άλλοι Μόνικα, άλλοι χώστες ( εκ της hostess ) και λατίνοι εραστές, με πιτσιρίκες. Στα δικά μας, όταν το μανάρι της Βουλής ήταν στο 15% κυκλοφορούσε κάτι καλά κομμάτια, τώρα στο 4,6 ούτε από την νεολαία του Συλλόγου Ριζικης Αποτρίχωσης δεν θα δει φως. Καλά,ο φέρων μαύρα πώς έτζασε έτσι τους Αλέκους; Το 1.000.000 που έδωσε τελικά για προεκλογική εκστρατεία στους φτωχούς έπιασε τόπο. Επόμενη στάση : η Ντόρα να προσφέρει 10 κιλα χαβιάρι μπελούγκα στο "χαμόγελο του παιδιού", να δεί προκοπή το κόμμα της. Όλα κ όλα, σε αυτά τα θέματα μπροστάρης πρέπει να είναι ο γρουσουζόσπορος που είναι και ευαισθητοποιημένη. Φανταστείτε τον Κώστα στην μια αγκαλιά πιτόγυρα και στο άλλο ένα παιδάκι, να ποζάρει με το τόσο αντιπαθητικό αεροδυναμικό του κούτελο σε γωνία 34 μοιρών..Όχι τίποτ' άλλο. Θα ερχόταν σε απευθείας ρήξη με τον Ευρωβουλευτή Τρεμόπουλο, για τα χοιρινά που σφαγιάστηκαν για αυτην την προσφορά. Αν και πιστεύω ότι η ένσταση του θα ήταν στο αν θα πρέπει η σφραγίδα προέλευσης να αναγράφει "Μακεδονία" ή "Σκόπια".
Όλα τέλεια.. το μόνο που με τρομάζει είναι ότι με βάση τα αποτελέσματα μέχρι τώρα,γύρω στα 3.000.000 Έλληνες ψήφισαν Πα.Σο.Κ - Ν.Δ. .. Η μόνη τους ίσως δικαιολογία, είναι ότι κάτι ΚΚΕ, κάτι ΣΥΡΙΖΑ, κατι ΛΑΟΣ, κατι Οι.Κωλο.γη είναι πιο ανύπαρκτοι πολιτικά από τον ίσκιο τους..

aaaaaaaaaah

Βασικά καλησπέρα σου, μοναδικέ μου αναγνώστα. Μοναδικέ, τόσο σε είδος όσο και σε παράνοια, αρκετή για να σε κρατάει στο να διαβάζεις ΑΚΟΜΑ αυτό το blog.

Loipon,

Είμαι καλά. Χωρίς καθαρεύουσα, χωρίς φευγάτα νοήματα, χωρίς λεκτικά παιχνίδια.
Για σήμερα και μόνο.

ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ! Και ίσως αυτή είναι η αιτία που κάθε φορά που είμαι μπροστά στον υπολογιστή σκέφτομαι.. να γράψω; Τι να γράψω; Αφού ό,τι χρειάζομαι, υπάρχει..

Η νύχτα με τις μάσκες

Καλήμερα!!!

Καρναβαλιού συνέχεια, μουσικές, χοροί, καμμένοι άνθρωποι που τριγυρίζουν στους δρόμους με τελικό προορισμό εκτός από το χώμα, ένα μπαράκι να τα πιούνε το βράδυ. Το καρναβάλι είναι μαγικό, γιατί οι άνθρωποι βγάζουν τις "μάσκες" της καθημερινότητας, και φοράνε τις μάσκες του καρναβαλιού, αλλά συμπεριφέρονται σαν να είναι κάποιοι άλλοι, ενώ στην ουσία είναι για μια και μοναδική φορά ο εαυτός τους. Καταλάβατε;

Εγώ μπερδεύτικα λίγο.

Τι γίνεται όταν επιτρέψεις σε κάποιον να είναι ο εαυτός του;

Όταν, του επιτρέψεις να βγάλει την μάσκα;

Τέλοσπάντων, ο άνθρωπος είναι έξυπνος όταν ξέρει να εκμεταλλεύεται καταστάσεις και να προσαρμόζεται γρήγορα στις αλλαγές, το οποιό σημαίνει ότι πρέπει να περάσουμε καλά, άπαξ και δεν φύγαμε για Αθήνα.

Πάω μια βόλτα να δω τι παίζει έξω, και τα ξαναλέμε ;)

το ταξίδι.

Καλήν εσπέραν άρχοντες.

Σήμερα, ο υποφαινόμενος κατέληξε σε δύο vital συμπεράσματα, πολυ σημαντικά για όποιον ανθίζεται τα υψηλά νοήματα που διαβάζει εδώ.

Το λοιπόνε τσίφτη μου και καθότι η φθέρη σειετο και αήρ αέναος ψυχρός εσκέπασε υμάς με κοντομάνικα, the dreamership of the sheep ο ίδιος και μόνος έφτασα εις λοιλάδαν μεγάλην μετά αγίων, βαϊων και κλάδων υπό στόματος οδηγού λεωφορείου.

Εις κοιλάδαν ταύτην θησαυρό εγύρευα. Βελόνα χρυσή στα άχυρα η περιγραφή, παραπάνω δεν λέω γιατί τα κλόπηράιτς καραδοκούν, είμαστε και σε ηλικία καριέρας.

Βοή μεγάλη ακούστη δίς, κάλεσμα προσμονής και καρτερίας. Που είναι ο χάρτης για την κρυμμένη γή; Απόρησα, ενώ τα σημεία των καιρών δεν ήταν καλά και κυμματάκι εσηκώθη ελαφρό.

Κατα την φορά του αέρα πήγα, χωρίς σιγουριά καμμιά και η πυξίδα άχρηστη στην τσέπη μου παρέμενε. Σημάδι! Θαλάσσιο φτερωτό πλάσμα της στεριάς, τι βλέπεις; Τα μάτια μου κουράστηκαν ν' ατενίζουν το απέραντο παν.

Το θηρίο σάστισε και λόγον λάλησε άλλον. Τι είδους στεριά είναι αυτή που κυλάει, παρά το λογικό; Μήπως η θύελλα, του νοητού τη μορφή και σχήμα αλλάζει; Στο πουθενά είμαι, γιαυτό εδώ μένω.

Ζητώ, ω άφταστο ον, την δική σου βοήθεια. Μη ρωτήσεις τι, αλλά ψάχνω.

Μια ζωή.

Δύναται κανείς τα αδύνατα να ζει για να ζητεί; Είπε το όν, και συνέχισε, τα φτερά μου φτάνουν ως εδώ, και ο ίσκιος μου μικρός γίνεται και φοβάμαι, γελάω ίσως, αλλά δεν τον ξεγελάω ποτέ. Είναι εδώ.

Αν η κοιλάδα γίνει ίσκιος ίσως τότε μπορεί να υπάρχει ελπίδα, λέω με θάρρος, και η χρυσή βελόνη θα λάμψη από το δικό σου φως. Μα και αν αυτό δεν δύναται, τότε τι μένει πια;

Και το παράξενο πουλί μου είπε.. Σημασία έχει να βρείς την βελόνη, ή να ξέρεις ότι υπάρχει;