a'la γαρ' & UFO γεμάτοι ( Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2008 )

Μια Heineken και 2 πίτες μετά..

Ειδήσεις σε 1` από τον Φώτη 100,4 κιλά :

Νικηφόρα επέστρεψαν στις βάσεις τους από την 3ήμερη εκδρομή τους στο Μαίναλο οι αγωνιστές του Κ.Κ.Ε και της Κ.Ν.Ε Πατρών, όπου είχαν την ευκαιρία εκτός των άλλων, να ρίξουν μια μοναχικά μαζικότατη διαδηλωση στην Μεγαλόπολη, η οποία λόγω του επιβαρυμένου προγράμματος εκδηλώσεων ξεκίνησε μια ώρα αργότερα από την προκαθορισμένη ώρα.
Ένταση προκλήθηκε, όταν μέλος της Κ.Ν.Ε επιχείρησε να κολλήσει ψήφισμα της Πανσπουδαστικής σε μελίσσι, με το οποίο η συνδικαλιστική παράταξη του Κ.Κ.Ε στην Ανώτατη Εκπαίδευση καταδικάζει τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των εργατριών μελισσών. Στο εν λόγω ψήφισμα, μεταξύ άλλων η Πανσπουδαστική καταδικάζει την βασίλισσα γιατι " θεωρούμε απαράδεκτο η εργάτρια μέλισσα να δουλεύει 15 ώρες την ημέρα για ένα πιάτο φαϊ και χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να μην απολαμβάνει ούτε στο ελάχιστο το αποτέλεσμα της εργασίας της, την στιγμή που η Βασίλισσα ζει μια dolce vita παρέα με τους ελάχιστους εκλεκτούς της πλουτοκρατίας της.", προτείνοντας μάλιστα συμβολική μονοήμερη κατάληψη Πανεπιστημίου και Τ.Ε.Ι θέλοντας να δείξουν ότι δεν αστειεύονται.
Οι μέλισσες, ή μάλλον τα δικά τους συνδικαλιστικά όργανα που δεν πρόσκεινται στο Κ.Κ.Ε είχαν όπως αποδείχτηκε αντίθετη άποψη, και επιτέθηκαν στον φοιτητή κάνοντας τον "γλυκύ βραστό και ψηλοκρεμαστό" από τις φουσκάλες. Το μήνυμα των μελισσών πέρασε στους υπόλοιπους, οι οποίοι είπαν 2 φορές "Εμπρός ,λαέ, μην σκύβεις το κεφάλι. Τώρα με το Π.Α.Με. αντίσταση και πάλη" σε ένδειξη διαμαρτυρίας και αποχώρησαν.

Εσύ ( Σάββατο, 5 Ιουλίου 2008 )

Μπροστά ο γκρεμός, αυτό που είναι πίσω δεν υπάρχει. Το ξέρεις. Σε ενδιαφέρει ο γκρεμός. Το άγνωστο. Η πτώση στην άβυσσο ή ο αόρατος διάδρομος που θα εμφανιστεί σαν από θαύμα, ή και όχι, κάτω από το τρεμάμενο "βήμα της πίστης". Ο Ιντιάνα Jones έγινε χωρίς να το θέλει, αλληγορικός. Ή μήπως ο άνθρωπος, έχει την τάση να διαμορφώνει τις έννοιες και τα μηνύματα με βάση τα προσωπικά του βιώματα; Τελικά, ο άνθρωπος παραδέχεται ως ωραίο μόνο ότι του θυμίζει κάτι δικό του. Για τον ίδιο λόγο που μας γοητεύει το άγνωστο. Είναι η κρυφή επιθυμία να ανακαλύψουμε το άγνωστο μέσα μας. Είναι το Βήμα μέσα στο άγνωστο που αν δεν το κάνεις θα συνεχίσει να σε γοητεύει, αλλά πρέπει να ξέρεις ότι το άγνωστο δεν τελειώνει ποτέ. Και όσο περπατάς στην αόρατη στενή γέφυρα μέσα στο άγνωστο, τόσο θα αρχίσεις να γοητεύεις ΕΣΥ, όσους μένουν πίσω. Η αόρατη γέφυρα είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Πόσο μακρυά μπορείς να φτάσεις; Είμαι εδώ.. στην άλλη άκρη με περιμένω. Ελπίζω μόνο, να μην είναι πολύ αργά..

Evil under the cheese. ( Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2008 )

Χτές το βράδυ είδα ένα όνειρο. Ήταν λέει, ανορεξικός ο Άγγελος και τον πιέζαμε να φάει.

Έτσι πήγα στο νετ καφέ που δουλεύει, ενώ ένα κακό προαίσθημα και μια τάση για εμετό με είχε κατακλύσει.. Πάνω στον πάγκο, βρήκα μια πίτσα, σχεδόν απείραχτη.. τα κομμάτια που έλειπαν τα είχαν βουτίξει κάτι πιτσιρίκια που παίζουν Lineage. Θεέ μου, δώσε μου δύναμη, είπα, και σιγοψιθύρισα την αρχαία μυστική προσευχή των pizza-lovers, που την γράψανε κάτι Ιταλοί μοναχοί το 1761.

"Πίτσα ημών, η εν της Ραβέννα, αγιασθήτω το μπέικον σου, ελθέτω η παραγγελία σου, φουσκωθέτω η ζύμην σου, ως εν το ζαμπόν και το τυρί. Την σάλτσα ημών την επιούσιαν, δος ημιν σήμερον, και άφες υμίν τα χρωστούμενα ημών, ώς και ημεις αφίεμεν τους πονοκοίλους ημών, και μη εισενέγκεις ημάς εις τυρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του λιπαρού." .. ήταν τα μαγικά λόγια. Στράφηκα στον Άγγελο. Είναι αλήθεια λοιπόν.. Κάνεις δίαιτα.. μας εγκαταλείπεις? Φάε, σε παρακαλώ! Έλα..

- Όχι! Δεν θέλω να φάω ποτέ ξανά!
Η αδιαλλαξία του μου έδωσε στα νεύρα.

-ΦΑΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ, του λέω. ΦΑΕ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΣΤΗΝ ΤΡΪΨΩ ΣΤΗ ΜΟΥΡΗ!
-Δεν θέλω ρε.. σου είπα.. δεν πεινάω.. δεν έχω όρεξη.. ποτέ ξανά..
Με μια γρήγορη κίνηση τον αρπάζω και τον ακινητοποιώ, όπως κάνουμε με τους σκύλους που πρέπει να τους ταίσουμε χάπια, the hard way.

ΤΗΝ ΜΠΟΥΚΙΑ Η ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΔΙΑΛΕΞΕ!
- Εμένα με ρωτάει κανεις;
Η ΠΙΤΣΑ ΜΙΛΑΕΙ!
- Ναι, δεν έχεις ξαναδεί πίτσα να μιλάει. Κρυώνω ρε μαλάκες, τι θα γίνει, μια ώρα μέσα έξω στο κουτί. Το ξέρετε ότι μου δημιουργείτε κόμπλεξ;
Λυπάμαι πολύ, της είπα. Ο Άγγελος, δεν θέλει με κανένα τρόπο να σε γευτεί.
- Γιατί δεν με δοκιμάζεις εσύ;
Ο πειρασμός ήταν μεγάλος..

Αλλά όχι.. κάτι μέσα μου έλεγε όχι. Η πίτσα άρχισε να αλλάζει χρώμα από το κακό της..
- Φάε με! Φάε με! Έχω μπέικον και μανιτάρια! Γιαμμμμμμμμ....
Όχι! Δεν μπορώ.. Είσαι του Άγγελου..
- Έλα.. καυτερή σάλτσααααααααααααααααααα...

ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ! ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΦΑΩ! ΠΟΤΕ ΤΩΝ ΠΟΤΩΝ.
...
χα.. δεν έχεις τίποτα να πεις ε; Σε έλιωσα, διαβολική πίτσα, εέε;
Ναι,έ;
Σοβαρά τώρα;

Ωραία.. υποθέτω λοιπόν ότι αφού σε έλιωσα, μπορώ και να σε πιώ..

What an incredible comeback!

Μεγάλη μέρα σήμερα!

Κάτι τα τρέχοντα γεγονότα που εκφράζονται απόλυτα από τον τίτλο του ιστολογίου, κάτι μια νοσταλγία, ένα στοίχημα με τον εαυτό μου για το αν θα τα καταφέρω αυτή τη φορά να το κρατήσω daily updated, με οδήγησαν στην απόφαση ( σιγά φίλος, κόψε κάτι ), να αλλάξω το πάλαι ποτέ "chocolemonjuice", με το αρχικό "skorpohori", όπως είχαμε ξεκινήσει τον Σεπτέμβρη του 2007.

Τα κομμάτια από το παλιό ιστολόγιο του "skorpohori" θα μεταφερθούν εδώ σιγά σιγά, γιατί μερικά είναι στα greeklish και χρειάζονται να γραφτούν ξανά. Το URL μπορεί να άλλαξε, το ύφος όμως και η θεματολογία, ο ύμνος στον στείρο οτιναναινισμό γαρνιρισμένο με μπόλικη κριτική και φιλοσοφικές, φιλοσοφία του δρόμου δηλαδή, πινελιές, παραμένουν!

Χανγκ ον.

ζουν κ'λα

Γειά σου και σήμερα, αγαπητέ εν χριστώ αναγνώστα. Τα φορτώσαμε στον κόκορα 2 μέρες τώρα, δεν απολογούμαστε όμως για αυτό καθότι σε καιρούς περίεργους ζούμε και φάσεις περνάμε πολλές. Και αν το βράδυ μας βρεί η παλλοίρια σε βαθιά νερά να κολυμπάμε, με ελπίδα πάτου πλήρως χαμένη, με τα μπρατσάκια ξεφούσκωτα και με χωρίς μάσκα ή οξυγόνου αμπούλες, η καταγραφή σκέψεων περιττή κρίνεται λόγω χαμηλής ποιότητας αυτής.

Την σήμερον το λοιπόν περί εφοπλιστού ο λόγος. Εφοπλιστού γηραιού, αρρώστου, πλην απαχθέντος από τα προχτεσιανά, εσηκώθη μέγας σάλος εις τα δελτία των δύσεων, ως και ο Ιερώνυμος εν μεγίστης αγωνίας ευρισκόμενος, γονυπετής στα κανάλια ικέτευε προς απελευθέρωσήν του. Οποίον αλτρουισμόν, οποία αγάπη προς τον συνάνθρωπο, αγωνία για το προσωπικό δράμα του ποιμνίου του, ο καλός Αρχιποιμένας της Ελλαδικής εκκλησίας επέδειξε! Τούτο γαρ θα έπραττε δια καθ'΄εναν εξ υμών ευρισκόμενο εις ιδίαν κατάστασην. Πίστευε και μη ερεύνα.

Και για να επιστρέψουμε στην βάρβαρη δημοτική, δεν θυμάμαι ποτέ να έχει βγει ο Ιερώνυμος στα κανάλια να μιλήσει για την φτώχεια, για την παιδεία.. γενικά κανέναν παπά δεν έχω δεί, το μόνο που τους γκαίει είναι το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία. Που είναι λάθος και τώρα, έτσι όπως γίνεται, γιατί στον όρο "θρησκευτικά" πρέπει να περιλαμβάνονται όλες οι θρησκείες, όχι μόνο ο χριστιανισμός. Χώρια που θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικό και να εξετάζεται, κατά την γνώμη μου, γιατί κάθε θρησκεία έχει δική της οπτική για την ζωή, πράγμα που οδηγεί - που λέτε; - στο ζητούμενο, δηλαδή πολύπλευρη γνώση και διαμόρφωση κριτικής σκέψης και χαρακτήρα μέσω του σχολείου. Καλό;

Μετά τις βόλτες του πάνω από το Αιγαίο, οι Τούρκοι αποφάσισαν να κάνουν ψάρεμα με συρτή, σε πιο χαμηλές ταχύτητες, καθώς διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχει χελιδονόψαρο που να πετάει τόσο γρήγορα όσο τα αεροπλάνα τους, με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουν τα τυχερά ψαράκια να προλάβουν το δόλωμα. Έτσι λοιπόν τα τουριστικά γραφεία της γείτονος χώρας οργάνωσαν ρομαντικές κρουαζιέρες στο Σούνιο, ώστε να συνδιάσουν τερπνόν με ωφέλιμο, μαζί με το ψάρεμα δηλαδή να χαζέψουν το ηλιοβασίλεμα. Καταφτάνοντας όμως στο Σούνιο διαπίστωσαν - τι λέτε; - συννεφιά, και αποφάσισαν να γυρίσουν. Τότε οι Έλληνες μαγαζάτορες, εξοργισμένοι για τα διαφυγόντα κέρδη ενημέρωσαν το λιμεναρχείο που με την σειρά του ενημέρωσε τις εφημερίδες που με την σειρά τους ενημέρωσαν τα κανάλια, που με την σειρά τους πήγαν επι τόπου να βρούνε τους μαγαζάτορες, που με την σειρά τους ενημέρωσαν οικείους ότι βρίσκονται στον "αέρα", που με την σειρά τους το γράψανε σε DVD να το δείχνουν στα παιδιά τους όταν μεγαλώσουν, που με την σειρά τους είχαν πλαντάξει στο κλάμα γιατί δεν είχε πια παιδικό στην ΤΒ, αλλά όλα τα κανάλια δείχναν τους πατεράδες τους, που με την σειρά τους δίναν εξηγήσεις στους ρεπόρτερς, που με την σειρά τους άκουγαν προσεχτικά και κρατούσαν σημειώσεις, και δίνανε πάσες στους άνκορμενς, που με την σειρά τους ενημέρωσαν επιτέλους τον Ελληνικό στρατό που με την σειρά του στην μία οθόνη είχε το Αιγαίο και στην άλλη το MySpace, μέσω του οποίου και αυτός ενημέρωσε με την σειρά του τους πολιτικούς οι οποίοι με την σειρά τους ενημέρωσαν τους γραμματείς τους, και αυτοί με την σειρά τους συνέταξαν επιστολές διαμαρτυρίας τις οποίες μεταβίβασαν προς την Τουρκική κυβέρνηση.

Την σκίσαμε την γάτα.



Τον πρώτο του σωστό βομβαρδισμό στη Γάζα έκανε το Ισραήλ, ισοπεδώνοντας το κτήριο του Ο.Η.Ε στην περιοχή, χαρακτηρίζοντάς τον όμως σαν "ολέθριο λάθος", και όχι σαν "παράπλευρες απώλειες", όπως χαρακτηρίζονται συνήθως οι βομβαρδισμοί αμάχων. Τελικά, το πιο ασφαλές μέρος στην Παλαιστίνη, είναι τα κρησφύγετα της Χαμάς.

πι πι το πα.πει.

Το a/c στον τοίχο απέναντί μου, στέλνει μηνύματα sauce, λόγω παρατεταμένης λειτουργίας. Σε μια φάση μάλιστα, έκανε σαν λεωφορείο την ώρα που ανοίγουν οι πόρτες. Αυτό το γνωστό τττττττττττσαφφφφφφφφφφφ των εκδόσεων ΣΑΚΑΡΑΚΗΣ, το τόσο γνώριμο σε όσους είχαν την τιμή να "πιάσουν", που λένε και οι φίλοι μας οι Κύπριοι, ένα παλιό λεωφορείο. Ξέρεις, αυτά με τις ξυλοειδείς καρέκλες, που πιανόνταν τα πισινά σου αμα την πρόσκρουση με δαύτες.

Στην Πάτρα έχουν ακόμα τέτοια λεωφορεία, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Φοιτητούπολη γαρ, δίνει τσάμπα μάθημα ιστορίας στην νεολαία, που όμως έχει τα δικά της προβλήματα, σου λέει και που λες του είπα έτσι και γύρισε και μου είπε ( λες και του μίλαγε με την πλάτη γυρισμένη ) γιουβέτσι, η τάδε και ο τάδε διαβάζουν μαζί, δεν ξαναμιλάω της σκρόφας με έθαψε rogue style, μπακσταμπ και τέτοιες ομορφιές. Που να σκοτίζεται ο φοιτητάκος, να μάθει ποιό λεωφορείο οδηγούσε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ( Γερμανός; στην Αγ.Ανδρέου φίλε έχει, ναι ναι, κοντά στα E-Global θα το δεις δεν παίζει ), όταν συγκέντρωνε πολεμοφόδια και οπλαρχηγούς να τους αγιάσει.

Ωραία πόλη βρήκε και αυτός! Αλλά και οι Πατρινοί, δεν μπορώ να πω. Θεοσεβούμενοι. Όλη μέρα την Παναγία και τον Χριστούλη έχουν στο στόμα τους. Να τους αφιερώσουμε και εμείς, από αυτήν την στήλη, ένα ποιηματάκι με αγάπη..

Πάτρα παραλιακή πόλη Πελοποννήσου
------------------------------------------------------
Πας παις πουτσαράς πούστης πεογλύφτης πουτσογλέντης Πατρινός,
παλιάς πληρωμένης, πλέον πεθαμένης, παλιο-πουτάνας παραγιός,
που πηδούσε πάντα παρά πρωκτώ πόρνες πολυτελείας παραλιακώς,
που παλιά πλήρωνε πολλούς παράδες προκαταβολικώς,
που πλάτσα-πλούτσα πλοία πλένει πλειοδοτώντας πίνακες Πικάσο,
πηδούσε πιγκουίνους που παίζανε παγοδρομίες,
που παρά πλαστικού πέους πρόβαλε πάντα προτού παλικαρίσια προσχωρήσει
παλινδρομικά,
πάνω που πιλάφι πίστευε πως παίρνει,
παζάρευε πιάνοντας πέτσα πάσας πούτσας πεντακόσια πενήντα πέντε παλαιά
πράσινα προπολεμικά πενηνταράκια,
προτού πλακώσει παραπονιάρη πούστη περυσινής παραγωγής,
που πηδιόταν πάντοτε πισώκωλα πέφτοντας πρηνηδόν πάνωθεν πριονιδίων,
που προηγουμένως πήγε πεζό περίπολο περιπλέκοντας περισσές πλεκτάνες,
περισυνέλεξε περισκελίδες περιφρονώντας περιστέρια που πετούν,
πλανεύοντας πανέμορφο πιτσουνάκι πασπατεύει, πλειστάκις πλέκοντας πλεκτά,
προσχεδιάζοντας προϊόν προικός που πίστευε πως παίρνει πιάνοντας πικάντικα
πιάτα, προϊόντα πεινασμένης πούτσας, προ πυλών πολυτεχνείου πανικόβλητος
πεοθηλάζων πλήγωνε πολλά πουτσοκέφαλα προς πείνας περίγελο, προτού
παραγκωνίσει παράλογους παμφάγους πότες που πίναν περισσές παγωμένες
πίλσνερ, παραπαίοντας πλησίον πινακίδας "πολυέλαιοι Πινόκιο", παραστράτησε
παρά πάσαν προσδοκίαν παραμελώντας παμμεγέθη παλικαρίσια παλούκια,
παραβάλλοντας πανηγυρικώς παντεσπάνι που περισυνέλεξε παρά ποταμού...

Πως πάνε πολιτικώς παραπέρα?
Παρακαλώ περιμένετε...

προσφέροντας πονηρότατα πάμπλουτους Πόντιους πολιτικούς
που πατώντας πολλά πτώματα πτωχών, πλανόδιων παλαιοπωλών προχώρησαν πρώτοι,
παίρνοντας παραμάζωμα πράγματα πίσω.
Παλικάρια που πολύ πεινάτε, παιδιά παρεξηγημένα, πάντα πιστοί πολεμιστές,
πατάξτε πλούσιους πλοιοκτήτες πεθαίνοντας. Προσοχή: περισσεύουν πολλοί.
Πώς πιστεύετε πως πήραν πάνω;
Περικόβοντας πανικόβλητοι, προσβάλλοντας περιβάλλον, προ πάντων!
Ποιοι προχώρησαν πρώτοι? Παιδιά προεστών, προβοκατόρων προπορεύονται
πειραματιζόμενοι,
πιστεύοντας πρωταρχικώς, παρερμηνεύοντας πλήρως, παντός προβλήματος
παραμένοντας πίσω.
Πάραυτα παρεκτράπηκαν παρελαύνοντας παρά Προέδρου, που παράφρων παράτησε
παράταξη παρασύροντας παράτονους πολιτικούς προς πάρεργους παραφυάδας,
πλειστάκις παρεισφρέοντας περιφλεγής παρηγόρησε παρηκμασμένο παρθεναγωγείο
πλανεύοντας πλουσιοπάροχα πισωκάπουλα πλουμιστά πιπίνια περιττολογώντας: "πω
πω πωπός..."

bit less

Τελικά, αυτή η πουτάνα η ζωή που μου χρεώσανε συνεχίζει να με εκπλήσει, ΚΕΜΑΛιστα χωρίς να το επί-διώκω. Αρνητικά ή θετικά, δεν έχει τόσο σημασία, ωστόσο έχει πλάκα.
"Life is indeed comic, but the joke is on mankind" , έλεγε ο Lovecraft, και είχε δίκιο. Πραγματικά, κάθε μέρα ανακαλύπτω πράγματα που ήταν μπροστά στα μάτια μου και όμως δεν τα έβλεπα. Δεν θα επεκταθώ, εξάλλου δεν είναι στις προθέσεις μου να κάνω κατάθεση ψυχής, που ενίοτε κατοικοεδρεύει στο στόμα. Που πολύ θα ήθελα να πει κάποια στιγμή : Αίντε γαμήσου ρε, σε πολύ κόσμο, αλλά είναι πολύ εγωιστικό. Είναι;

Ξέρω και γω.. Θέλεις λουκούμι;

Φυσικά ο Χαουάρδος-Φίλιππος, το εννοούσε αλλιώς. Την γουστάρω πάντως σαν έκφραση, μπορείς να την ερμηνεύσεις με διάφορους τρόπους. Σαν την ίδια την ζωή!



Φιλοσοφίες.. Ποιητής εκ του προχείρου έχων την μορφή του χοίρου! Έβλεπα σήμερα, την μεγάλη κυρία, την αξέχαστη Μαλβίνα Κάραλη που μας άφησε νωρίς, όπως όλοι οι πραγματικά μεγάλοι άλλωστε. Ο Έλβις, ο Λένον, ο Χριστός, η Τζόπλιν.. εντάξει το παράχε.. λίγο, στο κάτω-κάτω αν το καλοσκεφτείς οι 2 εξ'αυτών αναποδοραδικωθήκανε από ναρκωτικά, και ο έτερος, ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του, και στο προσκήνιο υπήρχε μια μεγάλη γυναίκα που έγινε γνωστή εξαιτίας του, και έδρασε και μετά το θάνατό του. Οπότε μένει ο άλλος.

Για ποιόν μιλάμε;